Groźny niedobór wapnia u psów

Wapń jest niezbędnym składnikiem szkieletu i pełni ważne funkcje m.in. w skurczach mięśni, krzepnięciu krwi, aktywności enzymów, układzie nerwowym i uwalnianiu hormonów. Wiele różnych zaburzeń metabolicznych wpływa na metabolizm wapnia i może prowadzić do jego zbyt wysokiego lub zbyt niskiego poziomu w organizmie.

ZAGROŻENIE HIPOKALCEMIĄ 

Najczęstszym zaburzeniem metabolizmu wapnia u psów jest hipokalcemia poporodowa (niedobór wapnia), zwana inaczej tężyczką poporodową, rzucawką lub tężyczką laktacyjną. Jest to stan zagrażający życiu, objawiający się od 2 do 3 tygodni po urodzeniu szczeniąt, gdy gruczoły sutkowe wytwarzają największą ilość mleka. Najczęściej dotyka psów małych ras z dużymi miotami, choć hipokalcemia poporodowa może występować u każdej rasy psów, z dowolnym rozmiarem miotu i w dowolnym czasie w okresie laktacji. Hipokalcemia najprawdopodobniej wynika z utraty wapnia w mleku i zbyt małej zawartości wapnia w diecie.

OBJAWY TĘŻYCZKI U PSA 

Wczesnymi objawami klinicznymi jest dyszenie i niepokój. Mogą również wystąpić drgawki, tiki, skurcze mięśni, sztywność i brak koordynacji. Pies może stać się zdezorientowany, nadwrażliwy i agresywny, a także skomleć i ślinić się. Mogą wystąpić ciężkie drżenia, powtarzające się i przedłużone skurcze mięśni, przyspieszone bicie serca, gorączka, napady padaczkowe, a nawet śpiączka. Zwykle pies dotknięty tężyczką wydaje się zdrowy, a jego szczenięta dobrze się rozwijają. Niekiedy objawy kliniczne hipokalcemii mogą pojawić się już przed lub w trakcie porodu. Choroba ta może wtedy przyczyniać się do nieskutecznych skurczów i powolnego porodu, bez powodowania innych objawów klinicznych.

Wstępna diagnoza tężyczki opiera się na historii zdrowia psa, badaniu fizykalnym, objawach klinicznych i odpowiedzi na leczenie. W celu określenia poziomu wapnia należy wykonać odpowiednie badania, które potwierdzą diagnozę. U psów ze stwierdzoną hipokalcemią konieczne jest natychmiastowe leczenie weterynaryjne, dlatego najszybciej będzie zbadać krew. Najlepiej jednak działać profilaktycznie i już przed lub w czasie ciąży zbadać u psa poziom wapnia. Tutaj najlepiej sprawdzi się badanie mineralnego składu sierści.

PRZEWAGA BADANIA SIERŚCI W PRZECIWDZIAŁANIU HIPOKALCEMII

Sierść w przeciwieństwie do krwi czy moczu, gromadzi informacje na temat zmian zachodzących w gospodarce mineralnej całego organizmu, dając tym samym faktyczny i dokładniejszy obraz nadmiarów i niedoborów odżywczych oraz obciążeń toksycznych, niż płyny ustrojowe.

Badanie krwi nie przedstawia stanu równowagi mineralnej w tak dokładny sposób, ponieważ jej skład jest regulowany kosztem innych tkanek i narządów (takich jak sierść), poprzez pobieranie z nich brakujących lub „przesunięcie” do nich występujących w nadmiarze substancji odżywczych. Właśnie dlatego, badanie sierści dokładnie obrazuje faktyczny stan odżywienia zwierzęcego organizmu.

SPOSOBY LECZENIA

Leczenie weterynaryjne hipokalcemii polega na dożylnym podawaniu roztworów wapnia, co powoduje zazwyczaj szybką poprawę w ciągu 15 minut. Szczeniąt nie powinno się karmić przez 12 do 24 godzin. W tym okresie powinny być karmione substytutem mleka lub inną odpowiednią dietą. Jeśli są wystarczająco dojrzałe, należy je odstawić od piersi. Po ostrym kryzysie suplementy wapnia podawane są do końca laktacji. W celu zwiększenia wchłaniania wapnia z jelit, mogą być również stosowane suplementy witaminy D. Poziom wapnia we krwi jest zwykle monitorowany co tydzień.

Hipokalcemia poporodowa prawdopodobnie powtórzy się wraz z przyszłymi ciążami. Działania profilaktyczne u psów obejmują karmienie wysokiej jakości, zrównoważoną pod względem odżywczym i odpowiednią dietą podczas ciąży i laktacji, zapewnianie odpowiedniej ilości pokarmu i wody podczas karmienia piersią, karmienie szczeniąt dodatkowym preparatem mlekozastępczym we wczesnej fazie laktacji i pokarmem stałym po 3-4 tygodniu życia, a także analiza pierwiastkowa sierści psa – przed, w trakcie ciąży i laktacji.

Doustne suplementy wapnia nie powinny być podawane w czasie ciąży, ponieważ w rzeczywistości może to powodować a nie zapobiegać hipokalcemii po urodzeniu szczeniąt.


George M. Barrington, DVM, PhD, DACVIM, profesor, College of Veterinary Medicine, Washington State University ; Ivan W. Caple, BVSc, PhD, MACVSc, MRCVS, Dziekan, Wydział Nauk Weterynaryjnych, Weterynaryjne Centrum Kliniczne, Uniwersytet w Melbourne ; David L. Evans, BVSc, PhD, profesor nadzwyczajny, Wydział Weterynarii, University of Sydney ; Jean A. Hall, DVM, doktor, DACVIM, profesor, Wydział Nauk Biomedycznych, College of Veterinary Medicine, Oregon State University ; Katharine F. Lunn, BVMS, MS, PhD, MRCVS, DACVIM, profesor nadzwyczajny, Wydział Nauk Klinicznych, College of Veterinary Medicine, North Carolina State University ; Donald C. Sawyer, DVM, PhD, Profesor, Michigan State University ; Sharon J. Spier, DVM, doktor, DACVIM, profesor, Wydział Medycyny i Epidemiologii, Szkoła Medycyny Weterynaryjnej, University of California.

Merck Manual – Veterinary Manual http://www.merckvetmanual.com/dog-owners/metabolic-disorders-of-dogs/disorders-of-calcium-metabolism-in-dogs (dostęp 08.11.2017).

Odpowiedzią na potrzeby
Twojego psa jest PetsDiag

Analiza pierwiastkowa sierści EHAA

nieinwazyjne badanie diagnostyczne, wykonane na najwyżej jakości certyfikowanym sprzęcie, dające najbardziej miarodajny wynik poziomów pierwiastków odżywczych oraz toksycznych w psim organizmie.

Konsultacja wyniku

wsparcie dietetyka zwierzęcego, mające na celu dobranie najlepszej diety dla Twojego psa na podstawie uzyskanych wyników badań.

Najwyższej jakości suplementy

regulacja nadmiarów i niedoborów mineralnych, ukierunkowana na konkretne potrzeby, konkretnego organizmu.